Przed plebiscytem na Górnym Śląsku prowadził ćwiczenia Drużyn Bartoszowych, tworzonych na nowo przez powołaną w 1920 w Krakowie Akademicką Egzekutywę Plebiscytową. Odbył kurs rezerwowy w Szkole Podchorążych Artylerii w Poznaniu (15 kwietnia-20 lipca 1920) po czym wziął udział w wojnie polsko-sowieckiej. Mianowany 21 sierpnia ogniomistrzem, otrzymał przydział do l. baterii I dywizjonu 12 pułku artylerii polowej. Po wybuchu III powstania śląskiego (z 2 na 3 maja 1921) przedarł się samowolnie 5 maja na Górny Śląsk z działem zabranym z parku artyleryjskiego przy ul. Rakowickiej w Krakowie. W południowej grupie wojsk powstańczych objął dowództwo baterii (działonu) „Gerah” złożonej z trzech dział. Pod dowództwem Pawła Cymsa uczestniczył w natarciu na Kędzierzyn; ostrzeliwując z działka kaliber 37 mm pozycje niemieckie, przyczynił się do zdobycia ważnego taktycznie Starego Koźla. thumb|Grobowiec rodzinny Surzyckich - epitafium Jana z prawej strony Zginął postrzelony w głowę pod Starym Koźlem, został pochowany z honorami wojskowymi w grobowcu rodzinnym na krakowskim cmentarzu RakowickimZgon młodego bohatera Nowości Ilustrowane 1921 nr 21 s. 10 (zdjęcie s.