Wyszedł z portu 30 stycznia 1943 i po 72 dniach żeglugi po Oceanie Spokojnym dotarł do Valparaíso. Podjął podróż 30 maja. 24 czerwca opłynął Przylądek Horn i 7 lipca wpłynął do Mar del Plata. 24 sierpnia, podczas ostatniego odcinka rejsu, jacht Dumasa został wyrzucony na brzeg. Z pomocą marynarki argentyńskiej udało się ściągnąć go na wodę i Dumas mógł kontynuować rejs. 30 sierpnia wszedł do Montevideo, kończąc swoją podróż dookoła świata. 7 września triumfalnie wpłynął do rodzinnego Buenos Aires, witany przez tłum Argentyńczyków.
Rejs Dumasa miał miejsce podczas II wojny światowej i możliwy był tylko dlatego, że jego jacht płynął pod banderą Argentyny, a więc kraju neutralnego. Był wówczas najszybszym samotnym rejsem dookoła świata. Dziś rejs ten nie byłby jednak uznany za rekordowy, gdyż Dumas podczas żeglugi nie przeciął równika (płynął tylko przez półkulę południową), a od lat sześćdziesiątych XX w. przyjęto, że do odnotowywanych rejsów żeglarskich dookoła świata zalicza się tylko te, podczas których przekroczono równik.