Prywatyzacja przyczyniła się do wzrostu rentowności przedsiębiorstw oraz ogólnej modernizacji gospodarki Argentyny, jednak doprowadziła ona również do dużego wzrostu bezrobocia. Nie udało się również rozbić monopoli państwowych na kilka konkurencyjnych firm prywatnych. W 1998 roku inflacja wyniosła 0,1%.
Kryzys gospodarczy w latach 1999–2001 thumb|200px|Produkt krajowy brutto na osobę w Argentynie w latach 1998–2005 thumb|200px|Mieszkańcy Buenos Aires protestujący przeciwko zamrożeniu kont bankowych, 6 lutego 2002 Po chwilowej stabilizacji, w 1999 roku gospodarka Argentyny załamała się na skutek osłabienia konkurencyjności produktów argentyńskich na rynkach światowych w wyniku dewaluacji reala brazylijskiego, odpływu kapitału zagranicznego do Brazylii oraz niekorygowania błędów podczas transformacji gospodarki Argentyny. Kryzys gospodarczy w 1999 roku dotknął wszystkie kraje Ameryki Łacińskiej, jednak w Argentynie był on wyjątkowo dotkliwy i długotrwały. Kryzys uwypuklił wady wprowadzonego w 1991 roku ścisłego powiązania peso argentyńskiego z dolarem amerykańskim. Mocna waluta sprzyjała zarówno importowi towarów, ale także zachęcała do korzystania z kredytów zagranicznych.