W 1951 roku Perón uzyskał reelekcję. Pomimo nasilenia terroru politycznego coraz częściej dochodziło do strajków na tle ekonomicznym. W 1955 roku doszło do zamachu stanu, który doprowadził do obalenia Perón. Perón uciekł do Paragwaju, a następnie do Hiszpanii, skąd utrzymywał kontakt z liderami skrajnych związków zawodowych. W wyniku nieudolnej polityki ekonomicznej kolejnych prezydentów, coraz więcej Argentyńczyków z nostalgią zaczęło odnosić się do polityki socjalnej Peróna. Juan Perón wrócił do kraju po zamachu stanu z 1966 roku. W 1973 roku peroniści zdobyli większość w parlamencie, zaś w wyborach specjalnych Juan Perón został wybrany na prezydenta. Władzę pełnił do swojej śmierci 1 lipca 1974 roku.
Niestabilność ekonomiczna Po śmierci Juana Peróna prezydentem Argentyny została jego żona Isabel. W wyniku nasilenia terroru politycznego i rosnącego chaosu ekonomicznego w 1975 roku została ona obalona w wyniku zamachu stanu. Władzę w kraju przejęła junta wojskowa. Rządy wojskowe nie poradziły sobie ze złą sytuacją gospodarczą Argentyny. Junta upadła wkrótce po rozpoczęciu wojny o Falklandy, w wyniku której Brytyjczycy zachowali władzę na wyspach. Po upadku junty wojskowej przywrócono w Argentynie demokrację.