wysłał swojego syna Mikołaja na studia do Moskwy (1852).
Działania Pocieja na rzecz powrotu do tradycji prawosławnych, co w ówczesnej sytuacji oznaczało w rzeczywistości rusyfikację obrządku unickiego i samych unitów, stały się jednym z elementów tworzących grunt pod ostateczną likwidację Kościoła unickiego w zaborze rosyjskim.
Został pochowany na cmentarzu w Czerniczynie.
Żona i potomstwo 14 lipca 1822 w Czerniczynie poślubił Mariannę z Chilewskich (błędnie: Chilewiczów), córkę ks. Michała Chylewskiego, greckokatolickiego proboszcza parafii w Czerniczynie, następnie dziekana hrubieszowskiego i kanonika chełmskiego. Miał następujące potomstwo: Krystyna (ur. ok. 1823 w Czerniczynie), żona ks. Józefa Tąkiela herbu Korczak, późniejszego proboszcza m.in. w Kodeńcu i w Ostrowie Lubelskim (ślub odbył się 12 września 1840 w greckokatolickiej cerkwi w Czerniczynie) Emilian (1826–1887), ksiądz greckokatolicki, wyświęcony w 1854, pisarz konsystorza generalnego diecezji chełmskiej, nauczyciel seminarium duchownego w Chełmie (ok. 1863), internowany w Sandomierzu przez władze rosyjskie, wyemigrował do Galicji, gdzie był kapelanem w Fundacji Skarbka w Drohowyżu Joanna (ur. ok. 1833 w Teratynie), żona ks.