bp Edward Likowski.
Znacznie gorzej przyjęte zostało inne dzieło Jana Pocieja – O Jezusie Chrystusie Odkupicielu, tudzież o pierwotnych chrześcijanach i ich domach modlitwy, rzecz ze stanowiska historyczno-religijnegoPociej Jan, ks., O Jezusie Chrystusie Odkupicielu, tudzież o pierwotnych chrześcijanach i ich domach modlitwy, rzecz ze stanowiska historyczno-religijnego. Warszawa 1852.. Na gruncie teologicznym zostało ono skrytykowane przez ks. Piotra Semenenkę, który w dużej mierze przyczynił się do umieszczenia utworu chełmskiego duchownego na indeksie ksiąg zakazanych (1857)
Rząd rosyjski narzucił Jana Pocieja na stanowisko rektora seminarium duchownego w Chełmie, które objął po przejęciu administrowania diecezją chełmską przez Jana Teraszkiewicza w 1851. Pociej przedstawił projekt wprowadzenia wykładów w języku rosyjskim i uniezależnienia seminarium od władzy biskupa, a podporządkowania go Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych. Zakładał też możliwość prowadzenia wykładów przez prawosławnych. Projekt ten został zatwierdzony w 1856. Jeszcze wcześniej rektor rozpoczął praktykę wysyłania duchownych unickich na uczelnie prawosławne, m.in.