Obok, na drewnianej belce dostrzegalny jest ornament z motywem czteroramiennej gwiazdy i lilii heraldycznej.
Obraz w obecnym stanie zachował się fragmentarycznie; u dołu jest przycięty, co poświadczają widoczne przy dłuższym boku łoża ukazane do wysokości ramion trzy postaci, dwie kobiety z welonami oraz zakonnik (najprawdopodobniej przedstawiciel Benedyktynów lub Augustianów) w czarnym habicie i z tonsurą na głowie.
Analiza Malowidło to najprawdopodobniej stanowiło część środkową retabulum. Wysoki poziom malarski dzieła umacnia przekonania badaczy o dworskim charakterze dzieła, które namalował uzdolniony i zaznajomiony z malarstwem północnej Italii malarz działający w kręgu praskiego dworu cesarza Karola IV Luksemburskiego, którego pierwszą małżonką była Blanka de Valois, córka Karola Walezjusza. Zdobiące belkę stropu heraldyczne lilie część badaczy interpretuje jako nawiązanie do godła Królestwa Francji.