fragmenty tła, nimby) z wysmakowaną kolorystyką, realizmu ze stylizowaniem, przestrzeni z płaszczyzną.
Scenerię kompozycji tworzy ukazane zgodnie z porządkiem perspektywy zbieżnej wnętrze gotyckiej, dwuczęściowej komnaty, której pierwsza z nich jest nakryta kasetonowym stropem, zaś w najdalszym planie znajduje się aneks, wyodrębnionym od reszty trzema ostrołukowymi arkadami. Poza łukami, na żagielkach stylizowane liście i trójpłatkowe kwiaty. Aneks jest nakryty sklepieniem krzyżowo-żebrowym, wspartym na filarach, które zdobią kapitele. Całość pomieszczenie zamyka ściana przepruta trzema ostrołukowymi oknami z dekoracją maswerkową. Środkowe okno wypełnia witraż z dwoma wizerunkami świętych. Na samej górze obrazu widoczne są dwa małe dzwony (wraz ze szczegółowo namalowanymi konstrukcjami i sznurkami), zawieszone w wyodrębnionych wgłębieniach, czterolistnym (pośrodku) i prostokątnym (po prawej), po lewej zaś brakuje dzwonu; malarz namalował jedynie fragment zawieszenia. Jeden z apostołów ostentacyjnie rozdzwania zawieszony po prawej stronie instrument oznajmiając moment zaśnięcia Marii.