Huta była wówczas jedynym zakładem hutniczym na terenie byłego Królestwa Polskiego, który nie doznał zniszczeń infrastruktury. W 1919 roku uruchomiono piece martenowskie i wielki piec, jednak produkcja była niska i sięgała najwyżej 20% przedpierwszowojennej. W 1923 roku niemiecki koncern sprzedał udziały Modrzejowskim Zakładom Górniczo-Hutniczym. W tym samym roku podjęto modernizację zakładu, zwiększając zdolności produkcyjne.
Jednak huta wciąż przeżywała zastój. W 1924 roku zakład zatrzymano na pół roku, rozruch nastąpił pod koniec roku. W latach 1925–1929 następowała poprawa koniunktury, udało się osiągnąć blisko 50% produkcji z czasu Cesarstwa Rosyjskiego. W 1927 roku rozpoczęto modernizację huty celem zwiększenia zdolności produkcyjnych. W 1928 roku Raków został przyłączony do Częstochowy jako nowa dzielnica. Pod koniec 1929 roku nastąpił kolejny spadek zamówień w związku z nastaniem kolejnego kryzysu gospodarczego, którego dno nastąpiło w roku 1931, gdy produkcja sięgnęła 5% przedwojennej. Wobec złej sytuacji zakładu sprzedawano jego akcje, do 1936 roku 35% akcji znalazło się w rękach kapitału brytyjskiego, a 62% włoskiego. W 1930 r. wygaszono wielkie piece (jeden pracował w latach 1931–1932).