Italianizmy w czeskim malarstwie pojawiały się bardzo często, dzięki silnym relacjom dworu Karola IV z artystami północnych Włoch, co za tym docierały także na Śląsk. Ponadto świerzawska Trójca Święta jest kojarzona z dziełem anonimowego Mistrza Zaśnięcia Marii znanego z obrazu o tym tytule znalezionym w miejscowości Košátky w Czechach, obecnie prezentowanym w Museum of Fine Arts w Bostonie (Massachusetts, USA). Od strony stylistycznej Trójca Święta łączona jest także ze śląskim malarstwem książkowym, przede wszystkim z miniaturami w Kodeksie Świętej Jadwigi, spisanym w 1351 roku przez Mikołaja Pruzię, na zlecenie księcia legnicko-brzeskiego Ludwika I, który należał do głównych mecenasów sztuki śląskiej doby gotyku. Tenże władca prawdopodobnie zlecił namalowanie Trójcy Świętej, która stanowiła część dyptyku, co poświadczają ślady po zawiasach. Druga z kwater nie zachowała się, prawdopodobnie przedstawiała Matkę Boską i Dzieciątkiem Jezus. W kontekście związku Wcielenia z Odkupieniem jest to najczęściej sugerowane przez badaczy przypuszczenie. Stąd też Trójca Święta była przenośnym retabulum ołtarzowym służącym do prywatnej dewocji, być może stanowiło część wystroju rezydencji księcia.