95–111. Zasady rachunku iteracyjnego (część III, dokończenie), Prace Matematyczno Fizyczne, t. XIII(1902), ss. 353–371. Главнѣӣшіе законы сходимости итөрацій и приложеніе ихъ къ анализу, Bulletin de la Societe Physico-Mathematique de Kasan, tome XIII (1, 1903), s. 137, XIV (2, 1904), ss. 155–200, XIV (3, 1904), ss. 201–234.

Główne osiągnięcia Matematyczne zainteresowania Böttchera były dość odległe od zainteresowań współczesnych mu matematyków lwowskich. Ponadto jego publikacje zawierały wiele nieścisłości, co spowodowało, że spotkały się z negatywnym przyjęciem ze strony akademickiego środowiska Lwowa. Böttcher nie miał współpracowników, doktorantów ani bezpośrednich kontynuatorów. Jego dzieła uległy zapomnieniu. W 1920 roku Joseph Fels Ritt przypomniał twierdzenie Böttchera o zachowaniu się funkcji holomorficznej w otoczeniu punktu superprzyciągajacego, jednocześnie dowodząc go w pełni w oparciu o idee naszkicowane przez Böttchera.

W twierdzeniu Böttchera zostało wprowadzone i rozwiązane równanie Böttchera. Przez wiele lat był to jedyny powszechnie znany wynik Böttchera.