Damazego Macocha OSPPE posądzono Piusa Przeździeckiego o autorstwo memoriału do społeczeństwa polskiego, zarzucającego rządowi celowe rozbijanie życia zakonnego w klasztorze i utrudnianie reform. Decyzją policji oddalono go na miesięczny areszt do klasztoru bernardynów w Kole. W 1912 po raz trzeci w wyniku szykan i prześladowań władz carskich wymuszono na nim po raz kolejny opuszczenie Jasnej Góry. Następnie w latach (1914–1920) był przeorem krakowskiego klasztoru paulinów na Skałce oraz magistrem nowicjuszy. W Krakowie, w 1918 założył Stowarzyszenie Sług Katolickich św. Julii, tzw. julitek, będące wsparciem dla służących (obok podobnego Stowarzyszenia św. Zyty). W maju 1920 wszedł do komitetu wykupu kościoła św. Agnieszki w Krakowie, który od ponad stu lat służył jako magazyn i pełnił w tym komitecie funkcję skarbnika. Przyczynił się do modernizacji kościoła na Skałce, do której zaangażował arch. Zygmunta Hendla i rzeźbiarza Ludomiła Andruszkiewicza. Przez kilka miesięcy pod koniec 1920 był przeorem klasztoru w Leśnej Podlaskiej. Następnie powrócił na Jasną Górę, włączając się aktywnie w pracę duszpasterską. Założył liczne stowarzyszenia Sodalicji Jasnogórskich w trosce o dobro duchowe odrodzonego narodu.