„Pieśni letnie” są po prostu pieśniami miłosnymi (Minne), w których rycerz występuje jako amant ubiegający się o dziewczynę chłopską na wiejskich tańcach i przy tej okazji rozprawić się musi z chłopcami pochodzenia chłopskiego. Są to rozmowy córki i matki lub przyjaciółek. Rozmowy przyjaciółek toczą się wokół pytania, jak zdobyć życzliwość rycerza z Ruiwental. „Rozmowa matki i córki przebiega mniej więcej w ten sposób: córka chce iść na tańce, aby tam bawić się z przyjaciółkami. Matka jest temu przeciwna, ponieważ jest wiele pracy w domu i czyha tam na nią wiele niebezpieczeństw. Córka jednak wie, że tam oprócz młodzieńców ze wsi czeka także na nią rycerz z Reuental. Matka ostrzega ją przed rycerzami, którzy szukają tylko uciechy, po czym dziewczyna zostaje porzucona, zhańbiona, a czasem jeśli ma pecha – z dzieckiem. Gdyby miała się koło dzierżawcy, wzbogaciła by się i zrobiła dobrą partię. Dziewczynie jednak rządca się nie podoba, ponieważ śmierdzi oborą i kozami i wierzy, że może dostać kogoś lepszego. Nierzadko kończy się rozmowa rękoczynami. Czasem role się zmieniają, tzn. córka wykazuje rozsądek, a mama popycha ją ku przygodzie”.