Dzieła Poematy Neidharta składają się z pieśni lirycznych i interpretować je można tylko na podłożu tradycyjnych minnesang (miłosne pieśni dworskie), chociaż już we właściwym sensie do nich nie należą, a należą do tzw. „Gegengesang” (kontrpieśni). Postacie i tematyka dworskich pieśni jest przez niego parodiowana i odbywa się w wiejskiej scenerii z udziałem chłopów.
Dzieło Neidharta dzieli się na dwie części (co pojawia się po raz pierwszy w liryce w jego czasach) letnią (Sommerlied) i zimową (Winterlied). Ponad 200 pieśni przetrwało do naszych czasów jako pieśni Neidharta, niektóre z nich z melodią. Przyjmuje się jednak, że jedna trzecia z nich nie jest napisana przez niego. Główną postacią pieśni przeważnie jest „rycerz z Riuwental”. Pieśni zawierają pełną humoru krytykę ówczesnego społeczeństwa.
Neidhart jest kronikarzem wschodzącego chłopstwa i upadku rycerstwa. Utwory nie były śpiewane przed wiejską publicznością, ale na dworach ku uciesze dworskiej publiczności i potwierdzały swoją niechęć wobec bezczelnego tłumu. Następstwem tego było zaatakowanie przez chłopów grobu Heidharta w Wiedniu.