W większości przypadków ich decyzje są też racjonalniejsze z punktu widzenia ich własnej korzyści finansowej.
Etnocentryzm konsumencki cechuje się następującymi właściwościami. Po pierwsze, wywodzi się z troski o własny kraj oraz z obawy o utratę kontroli nad gospodarką, co może być spowodowane importem. Po drugie, zawiera on pobudki skłaniające do zaniechania kupowania produktów pochodzenia zagranicznego. Dla konsumentów o wysokim poziomie etnocentryzmu nabywanie produktów zagranicznych nie stanowi tylko kwestii ekonomicznej, lecz stwarza również problemy natury moralnej. To właśnie zaangażowanie moralne powoduje, że konsumenci w ekstremalnych przypadkach nabywają produkty krajowe, pomimo że ich jakość jest znacznie niższa od produktów importowanych. Po trzecie założyć można, że poziom etnocentryzmu konsumenckiego jest sumą tendencji pojedynczych osób będących częścią danej grupy społecznej. Etnocentryzm konsumencki jest więc formą patriotyzmu gospodarczego w sferze konsumpcji i wynika z troski o własny kraj oraz obawy przed utratą kontroli nad własnym interesem ekonomicznym. Jako zjawisko społeczne jest więc wynikiem świadomych i celowych decyzji.