Według ówczesnej prasy:

Żukowski widząc, że jest śledzony usiłował zbiec, lecz tuż po zamachu został aresztowany na ulicy. Pomimo faktu, że zamach nie doszedł do skutku, od tego momentu jednak Maksymowicz uległ panice. Opuścił siedzibę gubernatora i schronił się w twierdzy Zegrze. To spowodowało odwołanie go 28 sierpnia 1905 ze stanowiska.

Upamiętnienie Pośmiertnie w grudniu 1930 został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami. Na ul. Miodowej, 26 maja 1938 odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą Dzierzbickiemu. Tego samego dnia odsłonięto tablicę ku czci Henryka Barona przy ul. Grzybowskiej 68a, w miejscu jego aresztowania. Obecnie tablice nie istnieją. W 1938 nakładem Zarządu Głównego Stowarzyszenia b. Więźniów Politycznych wydano również publikację okolicznościową „Pamięci Henryka Barona i Tadeusza Dzierzbickiego, niezłomnych bojowników o niepodległość i socjalizm.”.

Przypisy Monitor Polski z 1930 r. Nr 300, poz. 423.

Bibliografia „Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego”, T. 1, Warszawa 1978.