Do jego obowiązków należało dbanie o dochody z pól, lasów, łąk, stawów, należących do podrzęctwa karczem, młynów kuźni i foluszy, utrzymywanie budynków dworskich i folwarcznych oraz granicznych kopców, usypanych od XIV w. Prawdopodobnie już w XVI w. istniała w miejscowości szkoła przyparafialna. Metryki parafialne sięgają roku 1592. W 1596 r. został oddany wiernym barokowy kościółek z fundacji Floriana Niedźwiedzia – jadownickiego sołtysa. Do dziś cieszy się szczególnym zainteresowaniem wiernych, pielgrzymujących do sanktuarium św. Anny, gdzie według legend miała się objawić. W roku 1623 Zygmunt III Waza nadał prawo prezenty przełożonemu kolegiaty wojnickiej, a po zniesieniu kolegiaty wykonywał to prawo do 1867 r. proboszcz wojnickiSłownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom III.. Jadowniccy chłopi razem z mieszczanami brzeskimi zobowiązani byli do naprawy mostów na Uszwicy. W XVII w. Jadowniki były starostwem niegrodowym należącym do klucza krzeczowskiego. Spalone przez Szwedów w czasie potopu szwedzkiego, dość szybko się odbudowały i nadal tworzyły w miarę silną jednostkę administracyjną i gospodarczą. O dzierżawę wsi zabiegały rodziny magnackie.