Rola Jadownik jako wsi rosła, bowiem już w wieku XV były gminą. Od roku 1454 prowadzone były zapisy w księgach miejscowego sądu ławniczego. Zachowała się rękopiśmienna księga z lat 1457–1495, która znajduje się w Bibliotece JagiellońskiejW. Okas „Jadowniki były wsią królewską”.. Świadczą o tym rękopisy zachowane w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich „Acta indiectii banniti Jadownicensis z lat 1562–1613”. Jadowniki były z całą pewnością wsią zamożną. W kronikach odnotowano, że o sukcesje po zmarłych krewnych dzierżawcach Jadownik spory sądowe toczyli: w roku 1455 Kilian syn sołtysa, w roku 1456 Jan Kobylański stolnik krakowski. Zapisane także, zapewne jako fakt istotny, że w roku 1472 w Jadownikach znajdują się 3 młyny. W 1472 Kazimierz Jagiellończyk zawiera umowę ze Spytkiem z Melsztyna w sprawie stawów i budowy grobli po obu brzegach rz. Jasionki, z których jeden należy do wsi królewskiej Jadowniki, a drugi do wsi Mokrzyska stanowiącej własność Spytka. Brzeg w Mokrzyskach dochodzi do sadzawki poniżej drogi prowadzącej do Szczepanowa i poniżej miejsca, w którym znajduje się sadzawka tenutariuszy (dzierżawców) królewskich. Spytek zezwala na zbudowanie grobli na tej sadzawce od swego brzegu ww. rzeki. W zamian król zezwala doprowadzić groblę sadzawki Spytka do brzegu należącego do władcy.