W rzeczywistości wybrany numer przez abonenta, zgodnie ze standardem klawiatury używanej w Wielkiej Brytanii, był 946 1234.
Drugim krajem europejskim korzystającym z oznaczeń central telefonicznych była Francja. W przypadku Paryża, korzystającego z systemu trzech liter i czterech cyfr, początkowe kody, szczególnie w centrum miasta, zostały przydzielane na podstawie nazw dzielnic. W późniejszym czasie, gdy wszystkie najlepsze nazwy zostały już wykorzystane zaczęto sięgać do nazw niezwiązanych w żaden sposób z lokalizacją geograficzną, na przykład nazwisk znanych postaci. Tego typu kody central powodowały problemy w poprawnym wybieraniu numerów, między innymi Breteuil był mylony z AuteuilAlpha Exchange Codes of Paris Źródło 2013-01-26..
Oznaczenia central telefonicznych w Stanach Zjednoczonych Oznaczenia central telefonicznych mają swój początek w krajach północnoamerykańskich, gdzie jak podaje jedna z lokalnych gazet najstarszy numer pochodzi z 1882 roku i podawany był w postaci „Spring 255”Dialing Up History M. Pollak, Źródło 2013-01-26.. Nie wiadomo jednak, ilu liter z nazwy użyto do przedstawienia poprawnego numeru.