Po rozpędzeniu Konstytuanty przez bolszewików Musawat poparł zwołanie Sejmu Zakaukaskiego i utworzenie Zakaukaskiej Demokratycznej Republiki Federacyjnej, chociaż już wtedy część przywódców partii miała nadzieję na utworzenie niepodległego Azerbejdżanu na ziemiach Azerbejdżanu rosyjskiego, irańskiego oraz Dagestanu. Musawat sprzeciwiał się wcieleniu Zakaukazia do Turcji z powodu wyższego poziomu rozwoju cywilizacyjnego regionu osiągniętego w latach jego przynależności do Rosji. Po rozpadzie Zakaukaskiej Demokratycznej Republiki Federacyjnej po nieco ponad miesięcznym istnieniu, 26 maja 1918, partie azerskie utworzyły Azerbejdżańską Radę Narodową i 28 maja proklamowały niepodległość Azerbejdżanu.
W parlamencie niepodległego Azerbejdżanu, powstałym poprzez rozszerzenie składu Azerbejdżańskiej Rady Narodowej, Musawat, mimo swojej popularności, dysponował mniej niż połową mandatów i nie był w stanie sformować stabilnego rządu (w ciągu dwóch lat funkcjonowania azerskiej republiki powstało pięć gabinetów). W demokratycznym Azerbejdżanie Musawat nadal opowiadał się za koncepcją federalistyczną, widząc w niej gwarancje przetrwania dla państwa tworzonego przez naród tak nieliczny, jak azerski.