Poszczególne funkcje nazywamy odpowiednio: częścią (ramieniem) up (wznoszącą) i częścią (ramieniem) down (opadającą) skierowanej liczby rozmytej A. Z ciągłości obu części wynika, że ich obrazy (zbiory wartości) są ograniczonymi przedziałami, którym przypisujemy nazwy UPA i DOWNA (rys. 2). Ustalamy też odpowiednie symbole dla oznaczenia granic tych przedziałów UPA = (lA, 1A) oraz DOWNA = (1+A, pA), gdzie
Należy tutaj zauważyć, że przedziały UPA; DOWNA są przedziałami skierowanymi (Kaucher), więc mogą nie spełniać warunków lA≤1−A, czy 1+A ≤ pA.
W przypadku silnej monotoniczności obu części pary (xup; xdown) istnieje możliwość ustalenia dla nich funkcji odwrotnych, tj. też pary (x−1up; x−1down). W efekcie zostanie uzyskany kształt znany z klasycznych liczb rozmytych, tj. funkcja przynależności, powiedzmy μA, gdzie część rosnącą funkcji przynależności μA|up opisuje x−1up, zaś część malejącą μA|down opisuje x−1down. Pozostaje dodanie oznaczenia kierunku – najprościej przy pomocy strzałki. Wskazuje ona porządek, czyli kolejność (jako pary funkcji), wynikającą z definicji: od części up do części down.