W połowie 2005 roku do programu dołączyły włoska Alenia Aeronautica, odpowiedzialna za instalację elektryczną, konstrukcję wewnętrznych komór uzbrojenia wraz z pokrywami i mechanizmem ich otwierania, system planowania misji, komputery sterowania maszyną, centralę danych aerodynamicznych, wyposażenie do obserwacji w podczerwieni, głowicę optoelektroniczną oraz szwajcarski RUAG, również zaangażowany w pracę nad systemami uzbrojenia samolotu oraz testy tunelowe aparatu. Pod koniec 2005 roku do prac włączył się szwedzki SAAB, odpowiedzialny za konstrukcję i montaż kadłuba ale bez jego tylnej, ogonowej części, pokrywy podwozia, wyposażenie awioniczne, pokładowe, oprogramowanie misji, systemy zapewniające maszynie autonomiczne wykonywanie misji oraz instalację paliwową. We współpracy z SAAB, za modelowanie struktury kadłuba odpowiedzialny był szwedzki Volvo AB. W styczniu 2006 roku dołączył grecki Hellenic Aerospace Industry odpowiedzialny za dyszę wylotową silnika i tylną część kadłuba, a w lutym tego samego roku udziałowcem został hiszpański EADS CASA, odpowiedzialny za konstrukcję i budowę naziemnej stacji kontroli, budowę skrzydła samolotu, systemy komunikacji i transmisji danych. W 2006 roku konstrukcja została przeprojektowana, zwiększono masę startową samolotu.