Wśród działań destabilizujących znajdują się między innymi innowacje, które mogą prowadzić do redefinicji całościowej równowagi funkcjonalnej.
W transformacji organizacji zastosowanie znajduje model przerwanej równowagi (ang: punctuated equlibrium). Teoria ta opisuje organizacje, które rozwijają się w stosunkowo długim okresie przebywając w stanie równowagi (okresy równowagi) w zakresie swojej podstawowego modelu działalności, która jest zakłócana krótkimi wybuchami podstawowych zmian (okres rewolucyjny).
Równowaga organizacyjna w teoriach W teorii zagadnienia można zwrócić uwagę między innymi na różnice w podejściach do definiowania równowagi organizacyjnej. Na przykład w przypadku H. Simona równowaga organizacyjna implikuje stan, w którym suma wkładu wszystkich uczestników może gwarantować typy i ilość niezbędnych zachęt, które muszą być wypłacone. W tym przypadku, funkcja organizacyjna, tj. tworzenie, przetwarzanie oraz wymiany produktów i usług, są ignorowane. W odróżnieniu od H. Simona, C. I. Bernard przywiązywał ważne znaczenie do tej funkcji organizacyjnej, tzn. tworzenie, przetwarzanie oraz wymiana produktów i usług.