W listopadzie 1925 został zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku i przydzielony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V z pozostawieniem przy Szefostwie Inżynierii i Saperów OK V. Później został przeniesiony do dyspozycji szefa Departamentu Inżynierii.
26 listopada 1925 przed Wojskowym Sądem Okręgowym Nr V w Krakowie rozpoczął się proces przeciwko płk Dziakiewiczowi oraz kapitanom: Janowi Władyce i Stanisławowi Perko. Pułkownik Dziakiewicz wyrokiem WSO Nr V został uwolniony od postawionych mu 14 zarzutów o różnych charakterze, co zostało podtrzymane przez wyrok Najwyższego Sądu Wojskowego 23 lutego 1926, z wyjątkiem: spoliczkowania Józefa Hieronima Rychtera (1860–1925), redaktora „Głosu Publicznego”, zezwolenia na urządzenie pogrzebu z honorami wojskowymi por. Zenona Janowczyka, który 11 września 1925 popełnił samobójstwo, pozostawienia w służbie nieletniego elewa Lutego z orkiestry pułkowej oraz trzech przewinień dyscyplinarnych.