W 1921 ukończył kurs oficerów sztabowych saperów. 1 czerwca 1921 był dowódcą XX batalionu saperów, a jego oddziałem macierzystym był 3 pułk saperów. 6 czerwca 1921 został dowódcą 3 pułku saperów w Grudziądzu, a od 27 czerwca 1921 w Wilnie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 24. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Od czerwca 1922 obowiązki dowódcy pułku łączył z pełnieniem obowiązków komendanta Obozu Warownego „Wilno”. W styczniu 1923 jako oficer nadetatowy 3 pułku saperów został przeniesiony z Rezerwy Oficerów Sztabowych Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV do Głównej Szkoły Artylerii i Inżynierii w Warszawie na stanowisko wykładowcy. W lipcu tego roku został przeniesiony z Oficerskiej Szkoły Inżynierii do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko szefa inżynierii i saperów. W 1923 był szefem Kierownictwa Rejonu Inżynierii i Saperów w Tarnopolu. W marcu 1924 został przeniesiony z dyspozycji szefa Inżynierii i Saperów DOK IX do Wydziału Fortyfikacji Departamentu V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W lipcu 1924 został przeniesiony do 5 pułku saperów w Krakowie na stanowisko dowódcy pułku.