3 dni później Zieliński został pochowany na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu (kwatera 42 w Alei Zasłużonych) z udziałem ministra obrony narodowej gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego, który udekorował trumnę zmarłego przyznanym mu pośmiertnie Orderem Sztandaru Pracy I klasy. W imieniu kierownictwa MON zmarłego pożegnał I zastępca szefa Głównego Zarządu Politycznego gen. dyw. Józef Baryła, a w imieniu żołnierzy Śląskiego Okręgu Wojskowego zastępca dowódcy okręgu do spraw liniowych gen. dyw. Zbigniew Ohanowicz. mały|Grób gen. Mariana Zielińskiego na Cmentarzu Osobowickim Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 311-313: podporucznik – 1946 porucznik – 1948 kapitan – 1950 major – 1954 podpułkownik – 1956 pułkownik – 1961 generał brygady – 1968
Życie prywatne Mieszkał w Poznaniu, a następnie we Wrocławiu. Od 1947 był żonaty z Marią Zielińską z domu Sołtysiak (1927-2014). Małżeństwo miało dwie córkiJanusz Królikowski: Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990. T. IV: S-Z. Toruń, 2010, s. 311-313.