Znajduje się tam pełny opis bitwy pod Trypolisem..
Zwyciężywszy nieprzyjaciół w tak spektakularny sposób, Rajmund miał otwartą drogę do Trypolisu, lecz nie posiadał wystarczającej liczby żołnierzy, by zdobyć miasto szturmem, gdyż była to dobrze ufortyfikowana twierdza, a do tego była położona na półwyspie Al-Mina, gdzie panowały warunki dogodne do obrony. Hrabia Tuluzy wymusił od Fachr al-Mulka wysoki okup, po czym powrócił do Tortosy, by przygotować plan kolejnej kampanii.
Po bitwie Na chwilę obecną nie będąc w stanie zdobyć dobrze bronionego Trypolisu, Rajmund wycofał się do Tortosy i w następnych latach zajmował się dalszym utwierdzaniem swojej pozycji na wybrzeżu libańskim oraz wzmacnianiem swego nowego państwa. Aż do końca życia, ani razu nie stoczył już żadnej otwartej bitwy z wojskami tureckimi, gdyż muzułmanie obawiali się stawić mu czoła w polu. Planował zająć Trypolis i w 1103 roku przystąpił do oblężenia, jednak w 1105 roku zmarł, a schedę po nim przejął Wilhelm Jordan obejmując władzę jako regent w imieniu Alfonsa-Jordana, małego synka Rajmunda. Oblężenie przeciągnęło się aż do 1109 roku, kiedy z Europy przybył inny z synów hrabiego Tuluzy, Bertrand, który zdobył twierdzę z pomocą sił jerozolimskich, antiocheńskim i edessańskichFulcher z Chartres, II, XLI, 2–4, s.