Tam był początkowo kluczowym graczem ekipy i w tej roli zdobył wicemistrzostwo Meksyku w sezonie 1991/1992, a w 1991 roku triumfował w najbardziej prestiżowych rozgrywkach kontynentu, Pucharze Mistrzów CONCACAF, a także zajął drugie miejsce w Copa Interamericana, jednak stopniowo tracił pewne miejsce w wyjściowej jedenastce.
Latem 1995 Reyes przeszedł do klubu Chivas de Guadalajara, którego barwy w przeszłości przez wiele lat reprezentowali członkowie jego rodziny. Tam wystąpił jednak w zaledwie dwóch meczach i już po dwunastu miesiącach opuścił drużynę na rzecz Club Celaya. Tam również często występował nieregularnie, nie odnosząc żadnych sukcesów zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej. Z Celayi odszedł po upływie półtora roku, później jeszcze przez rok pozostawał na bezrobociu, po czym podpisał umowę z kolejnym klubem ze swojego rodzinnego miasta, Bachilleres de Guadalajara, występującym w rozgrywkach drugiej ligi meksykańskiej. W barwach tej ekipy zakończył swoją piłkarską karierę w wieku 31 lat.