Po zamknięciu skrzydeł wyłania się scena Złożenia Jezusa do grobu.
Zwieńczenie Część środkową wieńczy rozbudowana, stylizowana i ażurowa struktura architektoniczna, typowa dla retabulów szafiastych późnego gotyku. Pośród strzelistych fial na symetrycznie rozstawionych filarach z konsolami stoją pełnoplastyczne figury, tworzące scenę Sądu Ostatecznego. Ponad gzymsem wieńczącym szafę wyłaniają się figurki postaci oczekujące na Boży wyrok. Powyżej, pośrodku Chrystus jako Sędzia Świata w asyście Marii i Jana Chrzciciela. Razem tworzą grupę Deesis. Na osi zwieńczenia wznosi się strzelista wieża, wewnątrz której ukazana jest święta Anna Samotrzeć z Marią i Dzieciątkiem Jezus. Powyżej skrzydeł bocznych (z płaskorzeźbionymi kwaterami) figurki aniołów grających na trąbach.
Analiza thumb|220px|Wnętrze kościoła farnego w Schwabach z widokiem na ołtarz główny Wspomniany list Derrera do rajców Szwabachu dotyczący aranżacji retabulum, daje do zrozumienia że ostatnia faza powstawania retabulum przypada na lata 1507-1508. W 1508 roku rzeźby były już gotowe. W ramach ostatniej konserwacji retabulum przeprowadzono badania dendrochronologiczne niektórych figur, stąd też w przypadku figury świętego Marcina, drzewo zostało ścięte w roku 1502. Stąd też na lata 1502-1503 badacze przypisują początek realizacji elementów rzeźbiarskich.