Jego poglądy na temat przekładu są osadzone w tradycji językoznawczej, chociaż mocno podkreśla też wagę różnic kulturowych, które często stanowią wyzwanie dla tłumaczy.
Wstęp do teorii tłumaczenia (1957) to jedna z pierwszych publikacji naukowych na temat tłumaczenia w Polsce. Jej celem było opisanie pewnych problemów, jakie napotyka tłumacz w procesie przekładu. Książkę wznowiono po blisko czterdziestu latach. Pod pewnymi względami można ją nazwać dziełem prekursorskim – „stała się jakby zwiastunem czasów, jakie miały nadejść później”Tomasz Krzeszowski w przedmowie do wydania z 1992 r..
Podstawowe założenia teoretyczne Wojtasiewicza: teksty są sygnałami odpowiadającymi pewnym stanom mentalnym; tłumaczenie odpowiada oryginałowi, jeśli wywołuje u czytelnika podobną serię skojarzeń. Wojtasiewicz proponuje własną definicję tłumaczenia:Operacja tłumaczenia polega na sformułowaniu w pewnym języku odpowiednika wypowiedzenia sformułowanego uprzednio w innym języku (1957:18).Tekst b w języku B jest odpowiednikiem tekstu a w języku A, jeżeli tekst b wywołuje taką samą reakcję (zespół skojarzeń) u odbiorcy co tekst a (1957: 23).Formułowane przez Wojtasiewicza idee nawiązują do językoznawstwa kognitywnego, bez użycia wprowadzonej w późniejszych latach terminologii.