Ostatnie lata życia Nadal rozwijał pomysły w swojej pracy, w sztuce performance, zainstalował kilka instalacji site-specific w Stanach Zjednoczonych i Europie. Od końca 1970 roku eksperymentował z różnymi rodzajami mediów, np. z lustrem, Hydrocal (marka gipsu). Jego motywy są bardzo zróżnicowane, począwszy od pamięci o wojnie do feminizmu.
Krytyczny odbiór Jego pierwsza indywidualna wystawa w Nowym Jorku odbyła się w 1963 w Green Gallery. Oprócz Donalda Judda, który rozpoznał minimalistyczność elementów prac Morrisa, większość krytyków oceniła negatywnie prace wystawione na pokazie, postrzegając je jako nieistotne i zbyt agresywne.
W 1974 roku reklamowano jego wystawę w Galerii Castelli z plakatem pokazującym nagi tors w sadomasochistycznym stroju. Krytyk Amelia Jones stwierdziła, że ciało z plakatu było oświadczeniem super-męskości i stereotypowego pojęcia, że męskość jest równa, homofobii. Poprzez plakat, Morris zrównał moc sztuki z fizycznością (przemocą).