Po udziale w dwóch horrorach klasy Z, Night of Bloody Horror (1969) i Women and Bloody Terror (1970), grał gościnnie w serialach, w tym fantasy NBC Galeria nocna (Night Gallery, 1972) jako Tuttle z Cornelem Wilde, The Waltons (1974), Mannix (1975), Barnaby Jones (1974, 1976), Ulice San Francisco (1975, 1976) i Sierżant Anderson (1976). W serialu westernie CBS Strzały w Dodge City (1973, 1975) był ostatnim rewolwerowcem, który zmierzył się z szeryfem Mattem Dillonem (James Arness). W serialu CBS Hawaii Five-O (1976) wcielił się w postać Tima Rydera, uzależnionego od heroiny weterana wojny wietnamskiej. Był przesłuchiwany do roli Luke’a Duke’a w serialu CBS Diukowie Hazzardu (1979), którą ostatecznie przyjął Tom Wopat, a Gerald McRaney w rezultacie gościnnie zagrał recepcjonistę.
Od 24 listopada 1981 do 22 marca 1989 grał mądrego i starszego brata Richarda „Ricka” Simona w serialu kryminalnym Simon i Simon. W przeboju kinowym Wolfganga Petersena Niekończąca się opowieść (1984) wystąpił jako pracoholik Barney Bux, owdowiały ojciec Bastiana. Zaskarbił sobie sympatię wśród telewidzów w roli majora Johna D. MacGillisa w sitcomie Tata major (1989–1993).