Z uwagi na brak wolnych stoczni rosyjskich, car Mikołaj II zdecydował już wcześniej ulokować zamówienie na okręt za granicą, wskazując konkretnie na zaprzyjaźnioną Francję. Nie zdecydowano się początkowo na budowę dalszych krążowników pancernych z uwagi na ich znacząco wyższy koszt od krążowników pancernopokładowych, a także podjętą decyzję skupienia się na budowie pancerników w celu konfrontacji z Japonią, wobec nieznanej jeszcze przydatności krążowników pancernych w boju eskadrowymKoszt „Bajana” na tonę wyporności – 897 rubli, przewyższał koszt krążowników pancernopokładowych (np. „Askold” – 760 rubli) i zbliżał się do kosztu pancerników (np. „Retwizan” – 984 ruble)..
thumb|„Bajan” w 1902 roku 12 grudnia 1897 roku ocenie poddano projekty złożone przez trzy stocznie: oddziały koncernu (FCM) w Tulonie i w Hawrze oraz Ateliers et Chantiers de la Loire. Jedynie ostatni z nich mieścił się w wyporności 7000 ton, lecz uznano, że jest zbyt lekko skonstruowany. Pomimo przekroczenia żądanej wyporności, z uwagi na najlepsze opancerzenie, wybrano projekt 7800-tonowego krążownika oferowany przez stocznię Forges et Chantiers de la Méditerranée w La Seyne-sur-Mer koło Tulonu, którego projektantem był Antoine-Jean Amable Lagane.