Priorytet utrzymania walorów krajobrazowych Lasu Miejskiego dla potrzeb lokalnej społeczności ma także decydujący wpływ na trwałość zbiorowisk roślinnych.
Walory przyrodnicze – szczegółowa analiza Powierzchnia Powierzchnia Lasu Miejskiego wraz z gruntami ornymi, pastwiskami, łąkami i sadem – czyli taka jaka została nakreślona w opisach taksacyjnych z roku 1997 wynosi 317,98 ha. Powierzchnia leśna, czyli włącznie z drogami, rowami melioracyjnymi, gruntami do zalesienia, liniami instalacyjnymi oraz zbiornikami wody to 297,53 ha. Powierzchnia samych siedlisk to 284,24 ha.
Ukształtowanie terenu thumb|left|300px|Lasy na wzniesieniach morenowych Ukształtowanie terenu w Lesie Miejskim jest typowe dla obszaru zlodowacenia bałtyckiego. Charakteryzuje się obecnością moren czołowych które wyraźnie ciągną się dwoma pasmami na zachodnich rubieżach lasu w kierunku północ – południe oraz wdzierają się w południowe obszary lasu głębokim klinem. Północny fragment lasu, powyżej drogi do Węgorzewa oznacza się obecnością moren o ukierunkowaniu południowy zachód – północny wschód. Cechują się one dużym zagęszczeniem oraz gwałtownymi spadkami zboczy. Wysokość nad poziomem morza obniża się w kierunku południowym i wschodnim. I tak maksymalna wynosi 175,45 m n.p.m.