Ze względu na strategię przetrwania okresów deficytu wody, rośliny można podzielić na hydrostabilne i hydrolabilne nazywane też anizohydrycznymi. Rośliny hydrostabilne przez cały czas utrzymują bilans wodny bliski 0. Jest to możliwe dzięki wykształceniu rozbudowanego systemu korzeniowego oraz szybkiej reakcji aparatów szparkowych w przypadku niedoboru wody w glebie. Dodatkowo, rośliny te gromadzą zapas wody w tkankach spichrzowych zlokalizowanych w korzeniach, pniach, gałęziach albo liściach. Rośliny hydrolabilne są w stanie przetrwać czas niedoboru wody z jednoczesnym ubytkiem wody z tkanek. Ich aparaty szparkowe reagują dopiero przy znacznym deficycie wody. Wykształciły jednak mechanizmy zapewniające odporność na spadek potencjału osmotycznego. Do tych roślin należy większość traw, zielne rośliny dwuliścienne preferujące siedliska nasłonecznione oraz rośliny pojkilohydryczne. Do roślin hydrostabilnych zaliczane są sukulenty, rośliny preferujące siedliska zacienione, drzewa oraz nieliczne trawy.
Przypisy
Kategoria:Gospodarka wodna roślin Kategoria:Woda