Zorganizował w konspiracji Tajne Stowarzyszenie Nauczycieli Szkół Zawodowych, którego został prezesem.
W czasie okupacji pisał pod pseudonimem „Niekrasicki” wiersze satyryczne i teksty piosenek o wymowie antyhitlerowskiej, m.in. druk konspiracyjny – Hitlerowska serenada (1943) wydane po wojnie w tomie pt. 1940–1944. Szkopskie lata: bajki, satyry i utwory aktualne z okresu okupacji niemieckiej (Wrocław, 1946).
Po powstaniu warszawskim przebywał w Duninpolu k. Żyrardowa i utworzył tajną Szkołę im. Konarskiego w klasztorze w Szymanowie. Po wojnie organizował w Warszawie I Miejską Szkołę Zawodową.
W 1951 zmuszony był ustąpić ze stanowiska dyrektora Szkoły im. M. Konarskiego i objął wówczas kierownictwo Biura Projektów i Konstrukcji Sprzętu Szkolnego oraz Ośrodka Pomocy Naukowych. W 1961 przeszedł na emeryturę, jednak kontynuował pracę nauczycielską w szkolnictwie zawodowym.
Po wojnie opublikował kilkanaście podręczników szkolnych z zakresu materiałoznawstwa, maszynoznawstwa, poradników dla słuchaczy oraz komentarzy metodycznych;