Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się od marca lub kwietnia do października.
Kozulka ta jest polifagiem. Najczęściej rozwija się w jodłach, sosnach, świerkach i modrzewiach, ale podawana jest też z figowców i kasztanów.
Do parazytoidów tego chrząszcza należą: Blapsidotes vicinus, Bracon palpebrator, Cenocoelius analis, Cyanopterus flavator, Ephialtes manifestator, Lestricus secalis, Ontsira ignea, Ontsira imperator, Pteromalus dahlbomi, Pteromalus pogonochoeri, Rhimphoctona xoridiformis, Scambus sagax.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny. Podgatunek nominatywny w Europie znany jest z Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Malty, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji i europejskiej części Rosji, a w Azji z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, anatolijskiej części Turcji, Gruzji i Armenii, Azerbejdżanu, Kazachstanu, Mongolii, północno-wschodnich Chin i Korei Południowej. P. f. hondoensis jest endemitem Japonii.
Przypisy
Kategoria:Zgrzypikowe Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1775 roku