Na pokrywach znajdują się po trzy żeberka, z których wewnętrzne są owłosione żółtoszaro i mają od dwóch do czerech kępek pionowo sterczących, czarnych włosków po obu bokach. Powierzchnię pokryw równomiernie porastają sterczące szczecinki o długości zwykle ponaddwukrotnie większej niż owych czarnych włosków w kępkach. Odnóża mają nabrzmiałe uda oraz rudoszaro i brązowo obrączkowane golenie i stopy. Odwłok samicy ma półkolisty dołek na ostatnim z widocznych sternitów. Genitalia samca mają smuklejsze niż u P. sturanii, co najmniej dwukrotnie dłuższe niż u podstawy szerokie paramery.
Biologia i ekologia thumb|Imago na materiale lęgowym Owad saproksyliczny, zasiedlający lasy iglaste i mieszane, rozmieszczony od nizin po górną granicę lasu w górach. Jest saproksylofagiem. Cykl rozwojowy jest dwuletni. Larwy rozwijają się pod korą cienkich, usychających lub martwych gałązek, zarówno na znajdujących się na drzewach żywych lub martwych, jak i gałązek leżących na ziemi, czy to obłamanych, czy ściętych. Chodnik w pierwszym roku drążony jest pod korą, natomiast po przezimowaniu wnika do drewna. W lipcu lub sierpniu na końcu chodnika formowana jest kolebka, w której następuje przepoczwarczenie. Stadium dorosłe zimuje w tejże kolebce lub wygryza się na zewnątrz i zimuje w ściółce.