W 1842 roku czartyści złożyli do parlamentu petycję z liczbą 3,3 miliona podpisów, która była powtórzeniem postulatów zawartych w "Karcie praw ludu" oraz stworzeniem nowych, takich jak zniesienie ceł na importowane zboże, wolność zrzeszania się, kontrola nad przytułkami dla ubogich robotników czy utworzenie autonomii irlandzkiej.
Rząd stopniowo poddał ruch brutalnym represjom, a jego przywódcy zostali aresztowani. Osłabiona organizacja uległa podziałom. Choć przygotowane przez ruch petycje nie osiągnęły zamierzonego celu, rząd uległ niektórym postulatom czartyzmu. W rezultacie skrócono dzień pracy w przemyśle do 10,5 godzin (po Compromise Act z 1850), kobietom i dzieciom zakazano pracować w kopalniach do 10 roku życia, złagodzono przepisy dotyczące ubogich oraz wycofano się z ograniczeń handlowych i ceł zaporowych na zboże, co przyczyniło się do spadku cen żywności.
Karol Marks i marksizm Karol Marks i Fryderyk Engels w czasie pracy w Anglii współorganizowali kilka małych grup emigracyjnych, w tym Związek Komunistów. Praca Engelsa z 1845 roku pt. „Położenie klasy robotniczej w Anglii”, wydana w Anglii w 1892 roku, stała się popularna wśród robotników.