Od rocznika 1938 zarzucono produkcję serii 70 oraz karosowanych przez Fishera egzemplarzy serii 75. Pozostałe przy produkcji pojazdy oparte na płycie GM D-body cechowały się rozstawem osi 3600 mm i nadwoziem produkcji Fleetwooda.
Do napędu serii 75 służył silnik V8 5.7 Monoblock o stopniu kompresji podniesionym do 6,7:1, moc maksymalna wynosiła 142 KM (104 kW). W roku 1939 zmodernizowano wygląd pasa przedniego nadwozia, rok później zaprezentowano serię 72 z krótszym rozstawem osi (3505 mm). Długość nadwozia w zależności od rocznika i wersji wahała się od 5603 do 6447 mm.
Silniki V8 5.7l Monobloc
Trzecia generacja
thumb|left|Cadillac Series 70 III - tył
Cadillac Series 70 III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1941 roku.
Od rocznika 1941 stosowano podwozie ze skróconym do 3454 mm rozstawem osi. Moc silnika V8 5.7 podniesiono do 152 KM (112 kW). Dla rocznika 1942 przygotowano nowy pas przedni z masywniejszym chromowanym grillem.