miejsce, taką samą lokatę uzyskał wcześniej na Mistrzostwach Europy 1985.
Sezon 1987/1988 był sezonem olimpijskim, a curling po 56 latach przerwy pojawił się jako sport pokazowy. W grudniowych ME Norwegia dotarła do finału, gdzie wynikiem 4:5 uległa Szwedom (Thomas Norgren). Ramsfjell kontynuował bardzo dobrą formę – awansował do fazy medalowej turnieju olimpijskiego w Calgary. Zdobył wówczas złote medale pokonując w najważniejszych meczach 8:5 Kanadyjczyków (Ed Lukowich) i 10:2 Szwajcarów (Hansjörg Lips). Ekipa ze Snarøya triumfowała również w rozgrywanych dwa miesiące później Mistrzostwach Świata pokonując w finale 5:4 Kanadę (Pat Ryan). Następny raz na najwyższym stopniu podium Norwegowie z Ramsfjellem na czele stanęli w Mistrzostwach Europy 1993. Przed tym sukcesem dochodzili do finałów ME w latach 1988 i 1989, dwukrotnie przegrywając ze Szkotami (odpowiednio David Smith i Hammy McMillan), zdobyli również trzy brązowe medale podczas MŚ 1989, ME 1990 i MŚ 1991.