Przystał on na to z chęcią, gdyż zapewniało mu to dużą większą samodzielność, niż władanie księstwem Galilei, podległym bezpośrednio królowi Jerozolimy. Taki obrót spraw uradował także zarówno Boemunda, jak i króla Baldwina I – obaj z radością pozbyli się ze swoich ziem ambitnego i nieprzewidywalnego Tankreda, którego nigdy nie byli w stanie utrzymać w ryzach.
Muzułmanie nie zdołali wyzyskać swojego zwycięstwa. Sojusz między Dżikirmiszem a Sukmanem rozpadł się zaraz po bitwie. Opóźniona ofensywa Dżikirmisza doprowadziła do jego klęski podczas nieudanego oblężenia Edessy w tym samym roku. Natomiast Księstwo Antiochii odzyskało wiele spośród ziem utraconych na rzecz Aleppa w 1105 roku, pokonując Turków w bitwie pod Artach.
Przypisy
Bibliografia Anna Komnena, Aleksjada. Cahen, La Syrie du Nord. Steven Runciman, Dzieje wypraw krzyżowych, tom II, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987, . Bernard S. Bacharach i Dawid S. Bacharach, The Gesta Tancredi of Ralph of Caen: A History of the Normans on the First Crusade, 2005, . Christer Jörgensen, Battles of the Crusades 1097-1444, Londyn 2007.
Kategoria:Bitwy krzyżowców Kategoria:Bitwy Turków Seldżuckich Bitwa pod Harran Kategoria:Bitwy w XII wieku