Ludmiła Żegałowa pracowała jako nauczycielka religii i języka rosyjskiegoИгумения Магдалина (Жегалова).
W 1949 rodzina Żegałowów mogła wrócić na Łotwę. Ludmiła Żegałowa pracowała w fabryce, następnie jako nauczycielka szkoły podstawowej w placówce dla przewlekle chorych dzieci. W 1952 wstąpiła jako posłusznica do monasteru Trójcy Świętej i św. Sergiusza z Radoneża w Rydze, jedynej prawosławnej żeńskiej wspólnoty monastycznej na terytorium Łotewskiej SRR. W tym samym roku arcybiskup ryski i łotewski Filaret dokonał jej postrzyżyn w riasofor, nadając jej imię Magdalena. W monasterze była regentką chóru mniszek. 21 sierpnia 1958 złożyła wieczyste śluby mnisze przed biskupem Janem (Aleksiejewem), zachowując imię otrzymane w czasie poprzedniej profesji. W 1968 wybrana na zastępczynię przełożonej monasteru, pełniła wymienione obowiązki do 1971, gdy przeniesiono ją na stanowisko ekonomki. W 1976 została zastępczynią przełożonej odpowiedzialną za filialną pustelnię Przemienienia Pańskiego.