Wiek/rok Liczba uczonych na 100 000 mieszkańców Polski Liczba mieszkańców Polski XVI w. 2 – 3,5 ok. 3 mln XVII w. 3 – 5,5 ok. 3 mln XVIII w. 3,5 – 5,5 od ok. 3 do ok. 6 mln 1820 5,0 – 6,0 ok. 10 mln 1922 13 ok. 26 mln 1939 18 34,8 mln 1981 196 ok. 35 mln 1991 170 ok. 38 mln 2000 228 38,6 mln
Szacunkowe dane pozwalają na postawienie hipotez o stabilizacji liczby uczonych od XVI wieku do połowy XVIII oraz istnieniu dwóch progów wzrostu: w początku XIX w. oraz po II wojnie światowej. Krzywa liczby uczonych na 100 000 mieszkańców kraju wykazuje wiele podobieństw do krzywej wydawnictw książkowych: po stagnacji XVII – I poł. XVIII w. następują okresy skokowego wzrostu w XIX i XX w., zwłaszcza po II wojnie światowej.
Wydatki na badania naukowe w Polsce Dane o wydatkach na badania i prace rozwojowe jako odsetka PKB są liczone od roku 1961 (z przerwą 1962–1973). Wskazują one na wzrost do roku 1986, spadek po roku 1981, ponowny wzrost w II poł.