W 1971 roku z jego inicjatywy powstało Polskie Towarzystwo Fitopatologiczne, w którym przez 25 lat pełnił funkcję prezesa. Był też współzałożycielem pisma „Phytopatologia Polonica”. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 100 publikacji i artykułów, był także autorem podręcznika akademickiego Fitopatologia leśna. W 1980 roku został członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. Był odznaczony między innymi krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem im. Michała Oczapowskiego, Złotą Honorową Odznaką Polskiego Towarzystwa Leśnego oraz szwedzkim Medalem im. Karola Linneusza. W 1996 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Rolniczej w Poznaniu. Był także Honorowym Przewodniczącym Komitetu Nauk Leśnych Polskiej Akademii Nauk.
Zmarł 29 października 2003 roku i został pochowany na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu.
Bibliografia Wanda Truszkowska: Profesor dr Karol Mańka (1915–2003). „Wiadomości Botaniczne” 48 (1/2), 2004. ISSN 0043-5090. Jerzy Ważny: Profesor Karol Mańka (1915–2003) – wspomnienie. „Nauka” 2/2004.