Każdy ze zbiorników (i paliwowych, i grawitacyjnych) mógł być awaryjnie zrzucony ze statku poprzez odcięcie mocujących go do stępki lin.
Gondole silnikowe i napęd Sterowiec posiadał łącznie 4 gondole silnikowe. Dwie z nich (nr 1 i nr 4) zamontowano od dołu bezpośrednio do stępki (ponadto posiadały one worki amortyzacyjne, na których statek osiadał w czasie lądowania), pozostałe dwie (nr 2 i nr 3) zawieszono za pomocą lin na aerostacie i połączono stabilizacyjnie ze stępką za pomocą zespórek. Gondola silnikowa nr 1 zamocowana była zaraz za gondolą pasażerską; gondole nr 2 i 3 zamocowano równolegle mniej więcej w połowie statku. Wszystkie miały długość 6 m, maksymalną szerokość 1,8 m i maksymalną wysokość 1,6 m.
Każda gondola silnikowa zawierała silnik Maybacha (typ najprawdopodobniej H.S.Lu lub Mb IVaL, napędzający śmigła pchające poprzez sprzęgło i wyposażony w nawrotnik reduktor), sprężarkę powietrza oraz dmuchawę powietrzną zapewniającą odpowiednie chłodzenie. Wał korbowy silnika znajdował się ok. 25 cm ponad podłogą - dostęp do dolnej części jego osłony uzyskiwano przez zdejmowalny panel podłogi. Znajdujące się na zewnątrz gondoli przewody paliwowe obudowano aerodynamicznymi osłonami.