20 lutego 1930 roku w specjalnym memorandum ustalono, że szczególne znaczenie należy przyznać przygotowaniom do budowy małych, prostych w budowie okrętów, które mogą być budowane szybko. Skonkretyzowano założenie, że nowe okręty powinny mieć około 200 ton wyporności i prędkość nawodną 12 węzłów, z trzema dziobowymi wyrzutniami torpedowymi kalibru 53 cm. left|thumb|„Vesikko” współcześnie, jako muzeum Po wyposażeniu i przeprowadzonych z sukcesem testach jednostek typów Vetehinen i Saukko, Finlandia przygotowywała się do złożenia zamówienia na jednostki o wyporności 250 ton. Rozważano przy tym projekty IvS 170 i 172, a także 179. Ostatecznie złożono w stoczni Crichton-Vulcan w Turku zamówienie na jednostkę 250-tonową, budowaną pod nadzorem IvSEberhard Rőssler: The U-Boat, s. 95-97.. Projekt tej jednostki nosił w IvS oznaczenie CV707 – oparty był na wcześniejszej koncepcji 179, z wyjątkiem zewnętrznych zbiorników siodłowych. Jednostka ta pod nazwą „Vesikko” została zwodowana 10 maja 1933 rokuEberhard Rőssler: The U-Boat, s. 95-97..