Od 1894 roku służył w Afryce. Na krążowniku „Barrosa” brał udział w ekspedycji karnej, dowodzonej przez admirałów Fredericka Betforda i Harry’ego Rawsona. Za udział w kolejnej ekspedycji admirała Rawsona, w Beninie w 1897 roku, został wymieniony w rozkazie. W 1898 roku służył przez krótki czas na niszczycielu „Boxer” na Morzu Śródziemnym, po czym objął dowodzenie kanonierką „Sultan” na Nilu podczas kampanii lorda Kitchenera w Sudanie. Brał udział w bitwie pod Omdurmanem. Podczas incydentu w Faszodzie dowodził flotyllą kanonierek. Za swoje zasługi otrzymał po raz pierwszy Distinguished Service Order. W 1899 roku był adiutantem lorda Kitchenera, a następnie adiutantem z ramienia floty lorda Robertsa podczas II wojny burskiej. W 1901 roku awansował do stopnia komandora porucznika (Commander). Po powrocie do kraju służył jako oficer na pancerniku „Prince George”, następnie objął dowodzenie niszczycielem „Falcon”. W 1904 roku odznaczono go Królewskim Królewskim Orderem Wiktoriańskim. W 1906 roku został awansowany do stopnia komandora (Captain), dwa lata później objął stanowisko dowódcy niszczycieli .