Być może hałas wywołany przez mężczyzn spowodował, iż dziewczyna odruchowo zakryła swoje wdzięki.
Proweniencja Do 1758 roku obraz znajdował się w kolekcji P.J. Snijdersa z Antwerpii. 23 maja 1758 roku został sprzedany do kolekcji Fierensa. Po 1767 roku obraz znajdował się w zbiorach Govert van Slingelandt z Hagii. Przed 1 marca 1768 roku dzieło zostało sprzedane Wilhelmowi V Orańskiemu. W latach 1795–1815 obraz trafił do Musée Napoléon w Paryżu. W 1816 został sprzedany do Royal Picture Gallery Mauritshuis w Hadze. Dzieło jest sygnowane w prawym dolnym rogu: Rembr[ant f] / f 163
Druga wersja thumb|left|240px|Odmowa Zuzanny1634, 23,5 × 26,4 cm, Kupferstichkabinett
W 1647 roku Rembrandt ponowił próbę ukazania Zuzanny i kłamliwych sędziów. Tym razem podszedł do tematu z większym rozmachem. Zuzanna nadal ukazana w centrum obrazu przedstawiona została tu w towarzystwie bogato ubranych starców. Pracę nad tym obrazem Rembrandt rozpoczął już w drugiej połowie lat trzydziestych, zaraz po stworzeniu swojej pierwszej wersji. Do dziś znanych jest kilka szkiców przygotowawczych i akwafort.Już w 1634 roku stworzył pierwszy projekt. Zuzanna była tu postacią centralną, wokół której rozmieścił pozostałe postacie oraz elementy architektoniczne: zamek w tle, sfinksa z którego tryska woda oraz drzewa i pawie.