W 1974 r. Służby Zakwaterowania i Budownictwa Ministerstwa Obrony Narodowej podjęły decyzję o budowie nowego kompleksu szpitalnego w Bydgoszczy, pierwszego w wojsku od zakończenia II wojny światowej. W 1976 r. powstała grupa organizacyjna, na której czele stanął Komendant Szpitala w budowie płk dr n. med. Zbigniew Żurowski. Projektantem szpitala był mjr. inż. arch. Wojciech Muller z Wojskowego Biura Projektów Budowlanych w Gdyni, a wykonawcą inwestycji Przedsiębiorstwo Budowy Obiektów Użyteczności Publicznej „Budopol” w Bydgoszczy. Budowę nowego obiektu realizowano od stycznia 1976 r. na obszarze 9 ha w sąsiedztwie istniejącej przychodni przy ul. Powstańców Warszawy, w północnej dzielnicy miasta (Zawisza) obfitującej w koszary i obiekty wojskowe. W trakcie budowy zostało określone, że szpital ma otrzymać status zakładu klinicznego. W 1984 r. powołano Komendę Szpitala, z komendantem płk. dr. med. Henrykiem Woźniakiem. Uroczystego otwarcia szpitala 4 października 1985 dokonał ówczesny minister obrony narodowej gen. armii Florian Siwicki. Wyposażenie szpitala i skompletowanie personelu miało miejsce w latach 80. XX w.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 10 Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką w Bydgoszczy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.